ବୁଝି ଯାଇଛି

ମୁଁ ବି ଆଉ ପଚାରୁନି ତାରାମାନଙ୍କ ଠିକଣା

ମଣିଷ ମନ କଥା ତାଙ୍କୁ ନିହାତି ଅଜଣା

ସେମାନେ କଣ ଗଢ଼ିପାରିବେ କୋଣାର୍କ

ନା ଆଙ୍କି ପାରିବେ ବାଲୁକାରେ ଜଗନ୍ନାଥ

ନା ରୋକି ପାରିବେ ଜୁଆରିଆ ସମୁଦ୍ରକୁ

ଫୁଲେଇ ଗେହ୍ଲେଇ ହୋଇ ଆଖିମିଟିକା ମାରିଲେ

କାହାର ଦୁଃଖ ହଜିବନି ହୋଇ ବାଟବଣା

ଅଭିଆଡି ମଙ୍ଗୁଳା କନ୍ୟାର ପାଉଣା

ଅନ୍ଧ କି କହିପାରିବ କାହିଁକି ନିଉଛଣା

କଳିହୁଡ଼ି ଶାଶୁ ନିଉତୁଣି ବୋହୁକୁ କାଇଁ ଗଞ୍ଜଣା

ନା କରିପାରିବ କାହାକୁ ଆପଣା

ନା ଦେଇପାରିବ ଅନ୍ତିମ ଠିକଣା

ନା ନେଇପାରିବ ଆଖି ମେଘର ବରଣା

ନା ଝୁଲାଇ ପାରିବ ଅରକ୍ଷିତ ପିଲାର ଝୁଲଣା

ନା ଉଠାଇ ଆଣି ଦେଇପାରିବ ଶବକୁ କରୁଣା

ତ ତାରାମାନଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଚାହିଁ ଚାତକିନୀ ଜମା ହୁଅନା

ଓଁ ଶାନ୍ତିର ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ଏହା ମୁଗ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରଣା।