ବିରହ ବସନ୍ତ

କି ଭାବନା ନେଇ କରିଛି ମୂରୁଜ

ଗଲାଣି ସେ ରଙ୍ଗ ଉଡ଼ି।

କୋକିଳର କୁହୁ ତାନ ଲାଗେ ଆଜି

ଦେଉଛି ତା କାନ ମୋଡି।

ବସନ୍ତ ମଳୟ ନିଦାଘ ଲାଗୁଛିଐ

ରଙ୍ଗ ଲାଗେ ଫିକା ଫିକା।

ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ର ତିଥି କଣ୍ଟ ଥିଲା ହେଲେ

ପାଇଲା ନାହିଁ ତା ଦେଖା।

ପରଦେଶୀ ତାର ଫେରିଲାନି ଘରେ

ଅନ୍ଯ ତିଥି ହେଲା ସାର

ନିସଙ୍ଗ ତାହାର ରଜନୀ କଟଇ

ବସନ୍ତ ହେଉଛି ଦୂର।

ଅଛି ସତ ହେଲେ ନାହିଁ ତ ସେ ପୁଣି

ଶୂନ୍ଯ ତାର ଅଭିସାର।

ଜୀବନ ତରଣୀ ଭାସୁଅଛି ଆଜି

ନାହିଁ ପୁଣି ପତବାର ।