ଅସଜଡା ମୋହ

ସଜାଡ଼ି ଚାଲିଥିଲି ଜୀବନର 

ଅସଜଡା ମୋହ ସବୁକୁ

କିନ୍ତୁ ଅନୁଭବ କରି ହେଉନଥିଲା

ଅଦେଖା ଜ୍ଵଳନ ଯାହା ଧ୍ଵଂସ

କରି ଚାଲିଥିଲା ଅମୂଲ୍ୟ

ଅଫେରା ସମୟକୁ।

ଅନ୍ତଃକରଣରେ ହେଉଥିବା

ଅନ୍ତର୍ଦାହର କଷ୍ଟ ଆହୁରି

ତେଜ ହେଉଥିଲା

ଯେବେ ଘୃତ ସଦୃଶ 

କିଛି ସ୍ପୃହା ଆକାଂକ୍ଷାର ନିର୍ବାଣ 

ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ବାଧକ ସାଜିଥିଲା।

ସଜଡା ମୋହ ସବୁ ପୁନଶ୍ଚ

ଅସଜଡା ହୋଇ ସାରିଥିଲା

ଅଜାଣତରେ ପଶ୍ଚାତାପର କ୍ଷୋଭରେ

ଜୀବନର ଅସଲ ମୂଲ୍ୟବୋଧର

ସନ୍ଧାନରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବାର ପଥରେ।