ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ

ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ

ଅଜଣା ରାଇଜେ ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ

ଅଛନ୍ତି ରହି ଅନେକ

ଭ୍ରାମ୍ୟମାଣ ଦୂରଭାଷକୁ ଖୋଲିଲେ

ଆସନ୍ତି ବନ୍ଧୁ କେତେକ।।୧।।

ଦୂରେ ରହି ମଧ୍ୟ ଭାବର ଆଦାନ

ପ୍ରଦାନ କେତେ କରନ୍ତି

ପରକୁ ଆପଣା ଭାବରେ ବାନ୍ଧିଣ

ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ତ ଲାଗନ୍ତି ।।୨।।

ଭାବର ଆବେଗ ବଢି ବଢି ଯାଏ

ଧୋକା ଯେ ବେଶୀ ଦିଅନ୍ତି

ମିଡିଆ ବନ୍ଧୁତା ଦିଅଇ ଯେ ଶିକ୍ଷା

ହାତରେ କାନମୋଡ଼ନ୍ତି ।।୩।।

ସମସ୍ତ ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ ସେମିତି

ମନ୍ଦ ତ ନୁହଁନ୍ତି କେବେ

କେତେ ବି ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ ସତେକି

ଦେବତା ତୁଲ୍ୟ ଏ ଭବେ ।।୪।।