या वाटेवरती

वाटेवरती मी एकटी

रस्ता चढता झाडे रानटी

कर्णबधीर शांतता

तळपता सूर्य आणि अंगात कणकण

वर पहावे तर डोळे मिटतात

वारा वाहतो आहे आणि

पानांची सळसळ

पाने गळून पडतात

दृश्य अधिकच भयाण

रस्त्यावर काट्यांचे सडे

अचानक थरकाप

मनात अनेक आकांक्षा घेऊन मी चालत आहे

कसाही करुन हा रस्ता पार करायचा आहे

या वाटेवरती ना कुणी परिचित

कुणीतरी भेटाव ज्याला पत्ता विचारावा

अजुन किती दूर जायचे आहे?

समोर पहावं तर रस्ता संपत नाही

अजुन किती वेळ लागणार आहे?

नुसती तगमग

भेटली काही माणसे

विचारून पाहते यांना

निरखून पाहिलं

ही तर केवळ पोकळ मनुष्याकृती

लांबून सुंदर भासणारी

नवरासाचा अभाव असणारी

आतून निर्मनुष्य

पुढे शोधत राहते

कुणी भेटेल या वाटेवरती

पूर्ण करेल अपेक्षा

परंतु येथे दिसताहेत केवळ द्वेष आणि इर्षा