पाऊस प्रियकर

सुरांच्या मस्त लकेरी

तो अलगुज पावा घेतो.

हा पाऊस प्रियकर माझ्या 

ओठांचा चावा घेतो.

तो मिठीत घेतो मस्त 

आन् भिजवून चिंब घेई.

सृष्टीचे दान सख्या रे

या अधरावरती देई.

तो खट्याळ वारा येतो

वस्रांशी करतो चाळे.

हा पाऊस प्रियकर माझा

प्रेमाचे सजवी सोहाळे. 

 पडताच घराबाहेरी

तो पाठीमागून येतो.

बंधने झुगारून सारी 

तो मिठीत मजला घेतो.

अवचित तुझे रे येणे 

चौकातील पारावरती. 

मी वाट तुझ रे पहाते

सकाळी दारावरती.