मन हे व्यथित झाले

सोसून घाव सारे

रक्तांचल झाले

विश्वासघाताने तुझ्या

मन हे व्यथित झाले

           स्वप्न पंखी होते मन

           रमले होते प्रत्येक क्षण

           क्षणभंगुर होता क्षणी

           मन हे व्यथित झाले

क्षणिक निर्णय चुकले

व्यवहार ज्ञान ही हरले

जगती कोण आपले

मन हे व्यथित झाले

            मन कर घट्ट आता

            सोडून द्यावी अपेक्षा

           स्वतःचाच मित्र स्वतः तू 

          मग मन का व्यथित झाले