मधुचंद्र

अंग शहारले

तू ही रे बोलली 

शब्द वेड्या मला

कविता सुचली

सखे तुला मी

घेतले जवळी

पाठीवरी तुझ्या

रेखीली रांगोळी

शब्द शांत झाले

मुके ही बोलली

रात तिमिरात

चांदणी भेटली

ऐक्य तुझे माझे

जाहले त्या वेळी

तृप्त झाले दोघे

एकत्र मिसळी

घन दाटलेले

सरीता वाहिली

प्रेम जलधारा

सखे ही लाजली

संपू नये रात

इच्छा रे वाटली

मम चंद्रासवे

मधुही नटली