माकड आणि मगर

नदीकिनारी झाड असती

त्यावर राही माकड 

नदीच्या पाण्यात राही मगर 

भुकेने होई त्याची तडफड 

भुकेल्या मगराला पाहताच

खावयास आंबे दिले

दररोजच्या या भेटीने 

मैत्रीचे बंध घट्ट झाले 

काही आंबे घेऊनी गेले 

खावयास आपल्या घरी 

चव चाखताच आंब्यांची 

हृदय खाण्याचा अट्टाहास करी 

दुसऱ्या दिवशी मगर म्हणाले

जेवणाचे खास निमंत्रण तुजला 

मगराच्या पाठीवर बसून गेले अन्

निमंत्रणाचे सत्य सांगती तयाला 

सत्य ऐकताच केले नाटक 

स्वतःचा जीव वाचविण्यासाठी 

नदीकिनारी येताच म्हणाले 

तू मैत्री केलीस स्वार्थासाठी