माझा शेतकरी

कधी माळरानात तर

कधी डोंगरकपारीत राबतो

बेरवशी पावसावर विसावुन

आयुष्याचा जुगार खेळतो

पिकेल कि नाही

हा सवाल नंतर

आधी घाम पैसा

त्या मातीत ओततो

त्यातच दुष्काळ, गारपीट

बँकेचे घेतलेलं कर्ज

यांच्या धास्तीत जगतो

पोरांबाळांसाठी शेती करतो

पोराला उच्च शिक्षण

मुलीच धुमधडाक्यात लग्न

एवढंच छोटंस स्वप्न

तो शेतीतुन पाहतो

दुबार पेरणीचं संकट

शेतमालाला मिळणारा भाव

यामुळे त्याच्या सा-या

स्वप्नांचा चक्काचुर होतो

सरकारी कमकुवत धोरणं

तुटपुंजी रक्कम मिळणं

म्हणजे घायाळ शरीरावर

शासन जुलुम करतो

पोरांबाळांची हेळसांड पाहतो

चहुबाजुंनी हाहाकार होतो

तेव्हा आपल्या सर्वांची

पोटं भरणारा शेतकरी

या कृषिप्रधान देशातच

आत्महत्या करतो...!