गझल

आले भरून डोळे मुखडा उदास झाला

बोलू कुणास आता जीवच भकास झाला

ठेऊन पावलावर पाऊल ठेवते ती

आनंद केवढा हा माझ्या मनास झाला.

जळणास सज्ज झाले लाकूड चंदनाचे

माझ्या कलेवराचा पेहराव खास झाला

राखेत वेढलेले तन आज नष्ट झाले

दुःखी जनास आता तितकाच भास झाला

   

घेतो कुशीत आता विसरून जात पाती

बेधुंद जीव माझा देवास आस झाला.