बुद्ध

का छळते वेदना दुःखाची

अंतर्यामी माणसा

क्षणात दिली सोडून तू 

राजवैभवाची लालसा

पाखंड्यांच्या कर्मात नव्हता

धर्मही फारसा

करूणेच्या जोत्स्नेत तुझ्या

झाली धर्मपीठे खालसा

नवचैतन्य झालास तू

दुर्बलांचा दिलासा

निनादले सारनाथ ऐसे

ऐकूनी अभयाचा भरवसा

चालले भिख्खूंचे जत्थे

घालूनी हिमालयास वळसा

विरून गेला देशोदेशी

अंधरूढींचा वारसा

शरण आले भामटे

झाकून मिथ्य कवडसा

तथ्य घेऊन उगवलास तू

तेजोनिधी अढळसा !