Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Abhiram Mandal

Children Stories


2.5  

Abhiram Mandal

Children Stories


ମୂଷା

ମୂଷା

6 mins 460 6 mins 460

କୁଟ..କୁଟ..କୁଟ.. କାଟି ଚାଲିଥିଲା ସେ । ବଡ଼ ଅଶ୍ଵସ୍ତିକର ଏ ଶବ୍ଦ । ବେଶୀ ସମୟ ବରଦାସ୍ତ କରି ପାରିଲି ନାହିଁ । ହେଲେ ଉପାୟ କିଛି ନଥିଲା । ତଥାପି ଯେମିତି ବି ହେଉ ମତେ ଏ ଶବ୍ଦ ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ ପଡିବ । ଉଠିଗଲି... ବାଡ଼ି ଦୁଆର ପାଖରେ ଡେରା ହେଇଥିବା ଠେଙ୍ଗାଟାକୁ ନେଇଆସି ଶବ୍ଦ ଆସୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଅନୁମାନ କରି ଢି଼ଅଟାଏ ଦେଲି । 'ଧଡାସ' କରି ଶବ୍ଦ ହେଲା । ବାସ ଏ ଶବ୍ଦରେ ସେ ଶବ୍ଦ କୁଆଡେ ଲୁଚିଗଲା । ରକ୍ଷା ପାଇଲା ମଣିଷ ।


ରାତି ନାହିଁ...ଦିନ ନାହିଁ ... ସବୁବେଳେ କୁଟକୁଟ, ଧଡ଼ଧାଡ । ଓହଃ.. ଏ ଘରଟା ଯେ କଣ ହେଲାଣି ? ବୋଉକୁ ଅନେକ ଥର କହିଲିଣି ... ସଙ୍ଗାରେ ଅଳିଆ ଜିନିଷ ଗୁଡାକ ରଖେନା... ହେଲେ ବୋଉ କଣ ମୋ କଥା ଶୁଣୁଛି ? କହିଲେ କହୁଛି -" ଏ ସବୁ ଜିନିଷ ସଙ୍ଗାରେ ରହିବନି ତ ଆଉ କୋଉଠି ରହିବ ?"


ବୋଉର ପ୍ରଶ୍ନରେ ମୁଁ ଏକବାର ଚୁପ । ସତକଥା... ଏ ଜିନିଷ ଗୁଡାକ ରହିବ ବା କେଉଁଠି ? ଆମ ଘରେ ଜାଗା ଟିକେ ସଟକଟିଆ । ତେଣୁ ଯାହା ବି ଜିନିଷ ହେଉ, ସେ ସବୁ ରଖିବା ପାଇଁ ସଙ୍ଗା ହିଁ ପ୍ରକୃଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ । ସେଇଥି ପାଇଁ ତ ବୋତି ଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘଷି, ନଡା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ ଜିନିଷ ସଙ୍ଗାରେ ଭର୍ତ୍ତି । ଆଉ ଏସବୁକୁ ନେଇ ସେ ଘଡ଼ିଛି ତାର ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଅଭେଦ୍ୟ ଦୁର୍ଗ ।


ଆପଣମାନେ ଭାବୁଥିବେ, ମୁଁ କାହା କଥା କହୁଛି ? ସେ ବୋଇଲେ କିଏ ? କଣ ଆଜ୍ଞା ଜାଣି ପାରୁ ନାହାନ୍ତି ? ଆପଣ ମାନଙ୍କ ସହ ବି ସେ ଖୁବ ପରିଚିତ । ହୁଏତ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ କରୁ ଥାଇପାରେ । ଆଜ୍ଞା... କଣ କହିଲେ ଏବେ ବି ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ ? ଆଛା...ଆଛା... କହୁଛି ...କହୁଛି... ସେ ହେଲା ଗଣେଶଙ୍କ ବାହାନ ମୂଷା ।


ଏ ମୂଷାକୁ ନେଇ ଅନେକ ଲେଖକ ଅନେକ କାହାଣୀ ଲେଖିଥିବେ । ପୁରାଣରେ ବି ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି, ବିଦ୍ୟାର ଦେବତା ଗଣେଶଙ୍କ ବାହାନ ଥିଲା ଏଇ ମୂଷା । ମୁଁ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ , ଗଣେଶ ବିଦ୍ୟା ବୁଦ୍ଧିର ଦେବତା ହେଇ ଏ ମୂଷାଟାକୁ ତାଙ୍କର ବାହାନ କାହିଁକି କଲେ ? କଣ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଭଲ ଜୀବଜନ୍ତୁ କିଛି ମିଳିଲେ ନାହିଁ ? ମୁଁ ଭାବୁଛି ବୋଧହୁଏ ଗଣେଶ ଭାବିଲେ ମୂଷାଠାରୁ ଚାଲାକ ଜୀଵ ଏଇ ସଂସାରରେ ଆଉ କେହି ନାହିଁ । ସେଥିପାଇଁ ଚାଲାକ ଦେବତା ଚାଲାକ ବାହାନଟିଏ ବାଛିଲେ । ଛାଡ଼ ଏ ପୁରାଣ କଥା । ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଏ ମୂଷାକୁ ନେଇ ବଡ଼ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ ପଡ଼ିଥିଲି । ଦିନେ ସକାଳେ ଦେଖିଲି ମୋ ଷ୍ଟବିଲାଇଜର କର୍ଡକୁ ସେ କାଟି ପକେଇଛି । ଭାରି ମନ ଦୁଃଖ ହେଲା । ସେ ମୂଷାଟା ଉପରେ ରାଗ ବି ହେଲା । ହେଲେ କରେ କଣ ? ରାଗକୁ ମନରେ ରଖିଲି । ବୋଉ କହିଲା -"ବିଷ ଆଣି ଦଉନୁ... ସେ ଖାଇ ମରି ଯାଆନ୍ତା ..."

-"ନାଇଁ..ନାଇଁ... ଏବେକାର ମଡର୍ଣ୍ଣ ମୂଷା ଭାରି ଚାଳକ ... ଓଳିଆରୁ ପରା ଗଜା । ସେ ଆଉ ବିଷ ଖାଉନାହାନ୍ତି । ଶୁଙ୍ଘି ଦେଇ ପଳେଇ ଯାଉଛନ୍ତି ।"

-"କି ଯୁଗ ହେଲା ଲୋ ମା... ଜନ୍ତୁ ଜାନୁଆର ସମସ୍ତେ ଚାଲାକ ହେଲେ, ମୁଁ ଯା ଖାଲି ବୋକୀ ରହିଗଲି ..." ଗାରୁ ଗାରୁ ହେଇ ଚାଲିଗଲା ବୋଉ । ବୋଉର କଥା ଶୁଣି ମତେ ହସ ଲାଗିଲା । କିନ୍ତୁ ଏ ମୂଷାକୁ ଯେମିତି ବି ହେଉ ଜବତ କରିବାକୁ ପଡିବ । ହେଲେ କେମିତି ? ସାଙ୍ଗ କିଶୋର କହିଲା -"ବଜାରରୁ ଗୋଟିଏ ମୂଷା ଧରା ଯନ୍ତା କିଣି ଆଣେ ... ମୂଷା ସେଥିରେ ଧରା ପଡିବ ।"


ସାଙ୍ଗ କଥା ମତେ ଠିକ ଲାଗିଲା । ମୁଁ ସେହିଦିନ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ବଜାରକୁ ଯାଇ ମୂଷା ମରା ଯନ୍ତା ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ଦୋକାନରେ ପହଂଚିଲି । ଦୋକାନୀକୁ ଭଲ ମୂଷା ମରା ଯନ୍ତା ଦେବାକୁ କହିବାରୁ ସେ ଦୁଇ ତିନି ପ୍ରକାର ଯନ୍ତା ମତେ ଦେଖେଇଲା । ସେ ଯନ୍ତା ଗୁଡାକ ଭିତରୁ କେଉଁଟା ଭଲ କେଉଁଟା ଖରପ ମୋର କିଛି ଆଇଡ଼ିଆ ନଥିଲା । ମୁଁ ଟିକେ ଥତମତ ହେବାରୁ ଦୋକାନୀ ମତେ ଗୋଟାଏ ଯନ୍ତା ବାଛି ଦେଇ କହିଲା-" ଏଇଟି ନେଇ ଯାଆନ୍ତୁ ... ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରୋବ୍ଲେମ ସଲ୍ଭ ହେଇଯିବ ।" ଅଗତ୍ୟା ଦୋକାନୀ କଥାରେ ମୁଁ ସେଇ ଯନ୍ତାଟିକୁ କିଣି ଆଣିଲି । ଆଉ ତାର ବ୍ୟବହାର ସମ୍ପର୍କିତ ସବୁ ବିଷୟ ଭଲକରି ଦୋକାନୀଠୁ ବୁଝି ଆସିଲି ।


ଘରେ ପହଞ୍ଚି ବୋଉକୁ ଡାକିଲି । ବୋଉ ଅସିଲାରୁ ମୁଁ ପଚାରିଲି -" ବୋଉ... ଆମର ଶୁଖୁଆ ଅଛି ?" ବୋଉ କହିଲା-" ଶୁଖୁଆ କଣ କରିବୁ ? ଆଜି ଗୁରୁବାରଟା ପରା ଘରେ କଣ ଆଇଁଷ ହେବ ?"

-" ଶୁଖୁଆ କଣ ମୁଁ ଖାଇବାକୁ କହୁଛି ନା କଣ ?"

-"ଆଉ...?"

-"ସେ ମୂଷାକୁ ଆଜି ପାନେ ଦେବି... ଏଇ ଦେଖ ...ବଜାରରୁ ମୂଷା ମରା ଯନ୍ତା କିଣି ଆଣିଛି । ଏଇଥିରେ ଗୋଟିଏ ଶୁଖୁଆ ରଖି ଘର କୋଣରେ ରଖିଦେଲେ ସେ ମୂଷା ନିଶ୍ଚୟ ଧରା ପଡିବ । ତୁ ଆଗ କହତ ଶୁଖୁଆ ଅଛି କି ନାହିଁ ।"

-"ହଁ ... ସେ ରୋଷେଇଘର କଣ ଶିକାଟା ଉପରେ ଯୋଉ ଠେକି ଅଛି, ତାରି ଭିତରେ ରଖିଚି ... ତୁ ଯାଇ ନେଇ ଆ । ମୁଁ ଆଜି ଆଇଁଷ ଛୁଇଁବିନି ।"


ବୋଉର କହିବା ଅନୁସାରେ ରୋଷେଇ ଘର ଭିତରୁ ଶୁଖୁଆ ନେଇ ଆସିଲି । ଶୁଖୁଆଟିକୁ ଯନ୍ତା ଭିତରେ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ଯନ୍ତାକୁ ନେଇ ଘରର ଅନ୍ଧାରୁଆ କୋଣରେ ରଖିଦେଲି । ତା' ପରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହେଇ ଶୋଇଗଲି । ପର ଦିନ ସକାଳେ ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲା ପରେ ମୋର ସେ ଯନ୍ତା କଥା ମନେ ପଡିଲା । ମୁଁ ଅଧୁଆ ମୁହଁରେ ଧାଇଁଲି ଯନ୍ତା ପାଖକୁ । ହେଲେ ଏ କଣ ..? ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଦେଇ ବସି ଗଲି । ମୁଁ ଭାବିଥିଲି କଣ ଆଉ ହେଲା କଣ ? ଯନ୍ତା ଭିତରେ ମୂଷା ନୁହେଁ ଗୋଟେ ଚୁଚୁନ୍ଦ୍ରା ପଡିଥିଲା ।


ଭାରି ରାଗ ହେଲା । ଏ ମୂଷାଟା ମୋ ନାକରେ ଦମ କରି ରଖିଲାଣି । ତାକୁ ଜବତ କରିବାର ଉପାୟ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ କିଛି ପଶୁ ନଥିଲା । ରାଗରେ ଯନ୍ତାଟାକୁ ବାଡ଼ିପଟ ପଥରରେ କଚି ଦେଲି । ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଯନ୍ତା । ଯନ୍ତା ଭାଙ୍ଗି ଯିବାରୁ ସେ ଚୁଚୁନ୍ଦ୍ରା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇ ଗଲା ।


ଘରକୁ ଫେରି ମନ ଦୁଃଖରେ ବସିଲି । ହଠାତ ମୋର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଡିଲା ବାକ୍ସ ଉପରେ ଥିବା ମୋ ପେଣ୍ଟ ସାର୍ଟ ଉପରେ । ସେ ମୂଷା ତାରି ଉପରେ ବସି ତାକୁ କାଟୁଥିଲା । ହେ...ହେ...ପାଟି କରି ଉଠିଗଲି । ମୁଁ ଉଠିଗଲାରୁ ମୂଷା ଡେଇଁ ପଡି ଖଟ ତଳେ ଲୁଚିଗଲା । ଗଲା ... ମୋ ଫେବୋରେଟ ପେଣ୍ଟ ସାର୍ଟ ବି ଗଲା । କାଲି ବଜାରରୁ ଫେରି ସେଇ ବାକ୍ସ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗିଭୁଙ୍ଗି ଥୋଇଦେଇଥିଲି । ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ପିତ୍ତ ଚଢ଼ିଗଲା । ଆଜି ରେ ଏ ମୂଷାକୁ ମାରିବି ତା' ପରେ ଅନ୍ୟ କାମ ।


ଘର କୋଣରେ ଡେରା ଠେଙ୍ଗାଟିକୁ ଧରି ମୂଷା ଲୁଚିଥିବା ଜାଗାରେ ଖେଞ୍ଚା ଖେଞ୍ଚି କଲି । ମୂଷା ବାହାରି ଆସିଲା । ତାକୁ ଦେଖିବା ପରେ ମୁଁ ସେ ଠେଙ୍ଗାରେ ନିର୍ଘାତିଆ ପାହାର କଷିଦେଲି । ହେଲେ ସେ ପାହାର ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ବି ମଲା ନାହିଁ । ବାଡ଼ି ପଟ ଦୁଆର ଦେଇ ସେ ଧାଇଁଲା ବାହାରକୁ । ମୁଁ ବି ଛାଡିବା ଲୋକ ନୁହେଁ । ଠେଙ୍ଗା ଧରି ଧାଇଁଲି ତା' ପଛରେ ।


ଆମ ବାଡି଼କୁ ଲାଗି ଗୋଚର ଜାଗାଟିଏ ଥିଲା । ଯେଉଁଠି କିଛି ଅନାବନା ଗଛର ବୁଦା ହେଇଥିଲା । ସେ ମୂଷା ଯାଇ ସେଇ ବୁଦା ଭିତରେ ପଶିଗଲା । ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯାଇ ମୋ ଠେଙ୍ଗାରେ ପିଟି ସେ ଅନାବନା ଗଛକୁ ସଫା କରି ଦେଖିଲି ଗାତଟାଏ । ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହେଇଗଲି ଯେ ମୂଷା ଏଇ ଗାତରେ ପଶିଛି । ଗାତର ମୁହଁକୁ ଏକ ପଥରରେ ବନ୍ଦ କରି ଫେରି ଆସିଲି ଘରକୁ ।


ମୋର ତ ନିଶା ଲାଗିଛି ଯେମିତି ବି ହେଉ ସେ ମୂଷାକୁ ମାରିବି । ଘରୁ ଏକ ଶାବଳ ଆଉ ଏକ କୋଦାଳ ଧରି ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଜାଗାରେ ପହଞ୍ଚିଲି । ଗାତ ମୁହଁରୁ ପଥର ହଟେଇ ସେ ଜାଗାକୁ ତାଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲି । ଅନେକ ତାଡିବା ପରେ ମୋ ଶାବଳରେ କିଛି ଜିନିଷ ବାଜିବା ପରି ଲାଗିଲା । ମୁଁ କୋଦାଳରେ ମାଟି ଆଡେଇ ଦେଖେ ତ ଗୋଟେ ପିତ୍ତଳର ଗରା। ତାକୁ ଉପରକୁ ଆଣି ଗୋଟେ ପଟେ ରଖିଦେଲି । ଗରାଟି ହଟିବା ପରେ ସେ ମୂଷା କୋଉଠି ଥିଲା ବାହାରି ଆସିଲା । ମତେ ଦେଖି ଚାଲି ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା ବେଳେ ମୁଁ ଶାବଳରେ ଦେଲି ଆଉ ଏକ ପାହାର । ଖେଳ ଖତମ... ମୂଷାର ଅନ୍ତ ହେଇଗଲା । ଏତେବେଳେକେ ମୋ ମନକୁ ଟିକେ ଶାନ୍ତି ମିଳିଲା ।


କିଛି ସମୟ ଗଲା । ମୋ ନଜର ପଡିଲା ସେ ଗରା ଉପରେ । ତା' ମୁହଁ ବନ୍ଦ ଥିଲା । ତା' ଭିତରେ କଣ ଅଛି ଜାଣିବା ପାଇଁ ସେଇଟିକୁ ଖୋଲିଲି । ମୋ ଆଖି ଖୋସି ହେଇଗଲା । ତା' ଭିତରେ ଖାଲି ସୁନା ଗହଣା ଭରା ପଡିଥିଲା । ଏତେ ସୁନା ଦେଖି ମୋ ମୁଣ୍ଡ କିଛି ସମୟ କାମ କଲାନି । ମୋ ମନ ଟିକେ ଦୁଃଖ ହେଲା । ସେ ମୂଷା ମତେ ଧନର ଠିକଣା ବତେଇଲା ହେଲେ ମୁଁ ତାକୁ ମାରିଦେଲି ? ପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭାବିଲି ହଁ..ମ..ମୂଷାଟା ମରିଗଲା ତ କଣ ତାଡି ହେଇଗଲା ? ମୁଁ ତାକୁ ଯଦି ବାଡେଇ ନଥାନ୍ତି ସେ କଣ ଏଠାକୁ ଅସିଥାନ୍ତା ନା ମତେ ଧନର ସନ୍ଧାନ ମିଳିଥାନ୍ତା ? ମରିଗଲା ତ ଗଲା... ତେବେ ମୁଁ ସେ ମୂଷାକୁ ଉଚିତ ନ୍ୟାୟ ଦେବି । ତାର ଏକ ସମାଧି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ତାକୁ ପୂଜା କରିବି ।


୬ ମାସ ପରେ.... ମୋ ଚାଳ ଘର ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେଇଥିଲା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅଟ୍ଟାଳିକା ... ଯେଉଁଥିରେ ଲେଖା ଥିଲା 'ମୂଷିକ ଭବନ' ଆଉ ସେ ଘର ଆଗରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା ମାର୍ବଲ ଖଚିତ ସୁନ୍ଦର ସମାଧିଟିଏ ।


Rate this content
Log in