Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.
Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.

Amiya Bej

Others


2.1  

Amiya Bej

Others


ମୁଠାଏ ଖୁଚୁରା

ମୁଠାଏ ଖୁଚୁରା

3 mins 7.2K 3 mins 7.2K

ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଥିବାରୁ , ମୁଠାଏ ଖୁଚୁରା ସଂଗ୍ରହ କରି , ଯିବାବେଳେ 'ସ୍ଵଭାବ' ପକେଟ୍ ରେ ରଖିନିଏ । ସାତଘଣ୍ଟା ଯାତ୍ରାରେ ସତରଜଣ ମିଳିବେ । ସେଇ ଖର୍ଚ୍ଚ ସମତୁଲ କରିବାକୁ ସେ ଟ୍ରେନ୍ ର ବାଜ୍ଜେ ଚା’ କଫିକୁ ଆଭଏଡ୍ କରିଦିଏ ।

ମାସରେ ଥରୁଟିଏ 'ମିନୁ' ସହ ଭେଟ ହୁଏ । ମିନୁ ଘରର ବଡ ବୋହୂ । ସବୁ ଘରର ବଡ ବୋହୂ ମାନେ , ଇଚ୍ଛା ଅନିଚ୍ଛା ରେ ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗମୟୀ ତିଆରିବାର ଏକ ଅଲିଖିତ ସନ୍ଧି କରିନିଅନ୍ତି । ସେଇ କାରଣରୁ 'ମିନୁ'କୁ ଘରୁ ରାଉରକେଲା ଆଣିବାର ସାହାସଟେ କରିପାରୁନଥିଲା 'ସ୍ୱଭାବ' ।

- ସାଙ୍ଗରେ ତୁମେ ଥିଲେ, ଘର ବାହାର ଲୋକଙ୍କ ଘୃଣା ତିରସ୍କାର ସବୁ ଭାଗ କରି ହଜମ କରିନିଅନ୍ତେ । ଏଠି ଏକୁଟିଆ ମୁଁ ପାରୁନି ।

- କ'ଣ ଆଉ କରିପାରିବା? ମନକୁ ବୁଝାଇ ରୁହ । ସବୁ ଚେଷ୍ଟା ତ ବିଫଳ । ଲୋକ ତ କହିବେ । ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ବଧୀରା କରିଦିଅନ୍ତେ ଭଲା । ସହିଯା'ନ୍ତେ ସବୁକିଛି । ଠାକୁର ପାଖରେ କିଛି ଦେଇ ପାରିବାରେ କ୍ଷମ ନଥିଲେ ନାହିଁ , କିଛି ନେଇ ତ ପାରନ୍ତା !!!

…………………………….

ପିଲାଟିଏ । କଙ୍କାଳସାର ପିଲାଙ୍କ ସଠିକ୍ ବୟସ ଆକଳିବା ମୁସ୍କିଲ୍ । ଛୋଟ ଝାଡୁଟେ ଧରି ଓଳେଇ ପକାଉଛି ସିଟ୍ ତଳଯାକର ଆବର୍ଜନା । ବୋଧେ ସଫା କରିବାକୁ ଏଇମାନେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି , ଆମେ ଅଳିଆ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ କରୁଁ । ନଇଁ ଘୁଷୁରୀ ପିଲାଟି ସଫା କରିବା ପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଦ ବି ଛୁଇଁ କିଛି ମାଗୁଥିଲା । ଓଃ କି ଅସନା ସ୍ପର୍ଶ ! ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଯିବାର ଭୟରେ ସମସ୍ତେ ଦୁର୍ ମାର୍ କରିବାରେ ଲାଗୁଥିଲେ । କେହି କଦବା ଅଧୂଲେ ସୁଉକିଟେ ପିଲାଟିକୁ ବଢାଇଦେଉଥିଲେ । କିଛି ଫୋପାଡିବାକୁ ଥିବା ଅରୁଚିକର ଉଚିଷ୍ଟ ବି ପିଲାଟିର ଭାଗ୍ୟ ହେଉଥିଲା । ସ୍ଥଳବିଶେଷରେ ଦାନର ପରିଭାଷା କେତେ ଭିନ୍ନ ସତେ ! ଜଣେ କିଏ କହୁଥିଲା - କି' ଭିକାରୀ ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ଆମର !!!

'ସ୍ୱଭାବ' ଭାବୁଥିଲା ଏଇ ପିଲାଟିର ବି କେଉଠିଁ ଗୋଟେ ମା ବାପା ଥିବେ । ଥରେ 'ମିନୁ' ଦେଖନ୍ତା ଯଦି ଜାଣନ୍ତା, ପିଲା ଜନ୍ମ କରିବାଠୁଁ, ପାଳିବାରେ ରହିଛି କେତେଯେ' ଯନ୍ତ୍ରଣା ।

ପିଲାଟି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବା ପରେ , ଆସିଲା ପଲଟଣ ଟାଏ ! କି' ଔଧତ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର । ୟେ' ବି ଭିନ୍ନ ଏକ ଭିକ୍ଷା ବୃତ୍ତି । ଓଠ ଗାଢ କରି , ଅର୍ଦ୍ଧଉନ୍ନତ୍ତ ମୁକୁଳା ଛାତିରେ , ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜବର କରି ଟଙ୍କା ମାଗିବାରେ ଲାଗିଗଲେ କିନ୍ନର ଦଳ । ଏ ମାନଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ସଂକ୍ରମଣର ଭୟ ନଥିଲା ବୋଧେ ! ସମସ୍ତେ ସହଜ ହୋଇ ପକେଟ୍ ରୁ ଟଙ୍କା କାଢୁଥିଲେ । ପଛରୁ ସେଇ ଜଣକ କହୁଥିଲା -

- ଏମାନଙ୍କ ସ୍ନେହ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସ୍ୱର୍ଗମୁଖା ହୁଏ ମଣିଷ ପରା!!!

ପୁରୁଷ ମିଶ୍ରିତ ନାରୀ ଗନ୍ଧ ତକ ଯାତ୍ରୀ ଡବା ଭିତରୁ ଛାଡିଯିବା ପରେ , ଆବିର୍ଭାବ ହେଲା ମା' ଟାଏ ଏଥର । ହାତ ଧରି ନିରିମାଖି ଝିଅଟିଏ , କାଖରେ ବାଳୁତ ଆଉ ପେଟଭର୍ତ୍ତି ସାମ୍ଭାବ୍ୟ ଆଗନ୍ତୁକ !!

- ଏଇ ଏବେ ଯେଉଁ ପିଲାଟା ଝାଡୁ ମାରି ଗଲା, ସେ ତୋରି ପୁଅ ନା? ଏକାପରି ଲାଗୁଛି ।

- ହଁ ବଡ ।

- ତା'ପରେ ପୁଣି ଆଉରି ଏତକ? ଆଁଆଁ ? ଶଃ! ବୁଲାକୁକୁର ପରି ସରକାରୀ ବନ୍ଧ୍ୟା କରଣ ଯୋଜନାଟା ଏଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଗୁହେବା ଉଚିତ୍ ।

ଚୁପ୍ ରହି ମୁଣ୍ଡ ପୋତିଲା ନାରୀ । ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ କୁ ସାମ୍ନା କରେ ନାରୀ । ପିଲା ହେଲେବି ପୁଣି ନହେଲେ ବି !!

ଲୋକଟା ତଥାପି ଛାଡୁନଥିଲା ତାକୁ ।

- କ'ଣ ଛୁଆଙ୍କୁ ଭୋକିଲା ରଖି ଖାଲି ଭିକାରୀ ବଂଶ ବଢାଇବାର ଅଛି କି ତୁମମାନଙ୍କର? ତିନି ତିନିଟା ଛୁଆରେ ହେଲାନି ଯେ , ଆଉଟେ ପେଟରେ ଧରିଛୁ ?

ତଥାପି ଚୁପ୍ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢୁଥିଲା ନାରୀ । ହୋହା ହୋଇ ହସୁଥିଲେ ସଭିଏଁ । କେଜାଣି କ'ଣ ଭାବି ପଛକୁ ଫେରିଆସିଲା ଏଥର ମାଇପିଟା । ଜବାବ ଦେଲା -

- ଭୋକ ଦାଉରୁ ମୁକୁଳିବା ପାଇଁ, ଏ ଦେହଟାକୁ ଜମା ଜଗି ହେଉନି ବାବୁ!!! ବେଳ ଅବେଳରେ ସେଇଥିରେ ହିଁ ପେଟ ପୁରିଯାଉଛି ଆଉ !!!

@ ଅମୀୟ ବେଜ୍


Rate this content
Log in