ଶେଷ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ହେଉ

ତୁମ ନାମ ନେଲେ କଣ୍ଟା ଫୁଲହୁଏ

ଫୁଲରୁ ମିଳଇ ମୂର୍ଚ୍ଛନା

ସେହି ମୂର୍ଚ୍ଛନା ରେ ହଜିଯାଏ ମନ

ଜଣା ପଡେ ନାହିଁ

ଜୀବନ, ଜଂଜାଳ ଯାତନା।

ଛୋଟ ମୋର ଏଇ ଜୀବନ ବେଦୀରେ

ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ବହୁ ଦୂରେ

ତୁମପାଇଁ ସେଠି ସଜାଇଛି କାହ୍ନା

ସତ କଦମ୍ବର ସମ୍ଭାର ।

ସେହି ମାଳାକୁ ମୁଁ ବିଛାଇ ଦେବି

ତୁମ ଚଲାପଥ ପରେ

ଗଭୀର ରାତ୍ରୀରେ ବିଳମ୍ବିତ ପଥେ

ଆସିବ ଯେବେ ମୋ ପୁରେ ।

ବିଛାଇ ଦେବି ମୁଁ କଦମ୍ବର ମାଳା

ଚନ୍ଦନ କୈବଲ୍ୟ ଦେଇ

ଲୋଟିଯିବି ତୁମ ଚରଣ ଯୁଗଳେ

ବୁହାଇ ଅଶ୍ରୁ ର ନଈ ।

ସେହି ମୂହୂର୍ତ୍ତ ଟି ମୋପାଇଁ ଗୋବିନ୍ଦ

ଶେଷ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ହେଉ

ତୁମ ଚରଣରେ ମୋ ଜୀବନ ଦୀପ

ଚିରଦିନ ଲାଗି ନିର୍ବାପିତ ହୋଇଯାଉ ।