ରଜସଜ

ଏତେ ସଜବାଜ କାହିଁ ହେଉ ଲୋ ଗୋରୀ

କାଳେ କା ନଜର ଲାଗିବ,

ତୋ ରୂପ ଲାବଣ୍ୟ ଦେଖିଦେଲା ପରେ

ଜହ୍ନ ବି ଇର୍ଷା ରେ ଜଳିବ।

ଭୂମି ଠୁ ଭୁମା ନ ଆଙ୍କିଲେ ତୋହର

କଲମ କି ଥୟ ଧରିବ,

ଦେଖି ମୋହିନୀ ବେଶ ମଧୁର ହସ

ହୃଦୟ କି ସ୍ଥିର ରହିବ..!

ବିନିଦ୍ର ରଜନୀ ରୂପଛବି ଟିଏ

ମନକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦହିବ,

ନିର୍ଲଜ କବି ଟା ନଲେଖିଲେ ପଦେ

ନିରାଶେ ରାତି ପାହିବ।