ପ୍ରତୀକ୍ଷା

ପଢି କି ପାରୁନ ଏଇ ମୋ ଖୋଲା ହୃଦୟ ?

ଏତେ କାହିଁ କର ଭୟ !

ମନୋଭାବନାକୁ ଅଧର ଧାରରେ ପ୍ରିୟ !

ଶବ୍ଦର ରୂପ ଦିଅ ।

ମେଣ୍ଟି ଯାଉ ଆଜି ସାଗର ତୃଷ୍ଣା

ମନ ଉପବନେ ସୁମନ ବାସ୍ନା

ଏସନ ବେଳାରେ ଦିଅ ଚହଟାଇ ଦିଅ ।।

 ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ମନ ମୟୂରୀଟା ନାଚେ,

ପୀରତି ମୁକୁତା ବିଂଛେ,

ବକ୍ଷ-ବିହାୟସ ଅମୀୟ ବାରି ସିଞ୍ଚେ,

ଜୀବନ ବିହଙ୍ଗ ଭିଜିବା ଉପାୟ ପାଞ୍ଚେ।

ସାରାରାତି ଜଳେ ଉଜାଗର ଜାଳି

ଶେଫାଳି ପରାଏ ସକାଳୁ ଝାଉଁଳି

ତୁମ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ବଞ୍ଚେ......।

ସୁପ୍ରଜିତ୍ କୁମାର ସାହୁ

ଶିକ୍ଷକ, ପୋଲସରା,ଗଂଜାମ