ନଈ

ଚଞ୍ଚଳ ଚପଳା ରୂପ ତାହାର 

ଭରି ଦିଏ ମନେ କେତେ ଶିହରଣ 

ବିତିଛି ପିଲା ଦିନ ତାରି କୋଳରେ 

ତା ତଟରେ ଥିବା ବାଲିଘରଟିରେ 

ସକାଳ ସୂରୁଜ କିରଣ ଆସେ 

ଦେଖିବାକୁ ମୁହିଁ ତା କୂଳରେ ବସେ 

ନଈ ନୁହେଁ ସିଏ ମୋ ମାଆଟିଏ 

ତାରି ସ୍ମୃତିରେ ଦିନ କଟିଯାଏ 

ସୁନ୍ଦର ସବୁଜ ତା ଚାରିପାଖ 

ଭୋକ ଭୁଲିଯାଏ ଗଲେ ତା ପାଖ 

ମୋ ଗାଆଁ ନଈ ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର 

ଶବ୍ଦ ନାହିଁ ବଖାଣିବାକୁ ଗୁଣ ତାହାର