ମେଘ

ଆସିଲାଣି ଶ୍ରାବଣ ମେଘକୁ ନେଇ 

ଧାରା ପୃଷ୍ଠକୁ ସେ ଦବ ଭିଜେଇ 

ଭରି ଯିବ କ୍ଷେତ ତା ଛୁଆଁ ପାଇ 

କାମ କରୁଛି କୃଷକ ମନ ଲଗେଇ

ଭରିଯାଏ ବୃକ୍ଷ ସବୁଜ ପତ୍ରରେ 

ନାଚଇ ମୟୁର ତା ତାଳେ ତାଳେ

ଖାଲ -ଖମା ପୂରି ଉଠେ ଉଛୁଳି 

ନଦୀ, ନାଳ, ଆଉ କୂଅ ପୋଖରୀ{1

ମହକି ଉଠେ ଧରିତ୍ରୀ ତା ସ୍ପର୍ଶ ପାଇ 

ଅଜ୍ଞାନ ଶିଶୁ ଖାଇଦିଏ ମାଟି ଉଠେଇ 

ଗର୍ଜନ କରଇ ଯେବେ ସେ ଆକାଶେ ଥାଇ 

ଲୁଚି ଯାଏ ବସା ଭିତରେ ବାଇଚଡେ଼ଇ 

ଗଲାପରେ ସେ ଆକାଶ ଦିଶେ ନିର୍ମଳ 

ଚାରି ଆଡେ ଦିଶେ ଖାଲି ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳ ।