କୁହୁକ ବଂଶୀ

ଶୁଣିଛି ପଢ଼ିଛି ଆରେ କାହ୍ନୁ ତୋର

ବଂଶୀ ଅଟେ କାଳେ କୁହୁକ ବୋଳା

ଯିଏ ସେ ଶୁଣିଲା ସିଏ ଅଟକିଲ

ତୋ ପ୍ରେମରେ ସିଏ ହୋଇଲା ଭୋଳା

ଶୟନେ ସପନେ ଅବ ଜାଗରଣେ

ଶୁଣାଇ ଦେ ଟିକେ ସେ ବଂଶୀ ସ୍ୱର

ଭୁଲିଯିବି ସବୁ ଦୁଃଖ ଶୋକ ଯେତେ

ମିଛ ମାୟା ମୋହ ହୋଇବ ଦୂର