କାଳିଆ ଉବାଚ

      

    କରମ ତତ୍ତ୍ୱ ବୁଝିନି ଯେ

 ଦୋଷ ଦେବ ତ ମୋତେ ସିଏ

   ହୋଇ ମୁଁ ଏ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ରଷ୍ଟା

 ସବୁକିଛିର ମୁଁ ଯେ ଦ୍ରଷ୍ଟା।

କର୍ମ ସଭିଙ୍କ ରଚେ ଭାଗ୍ୟ

  ପ୍ରାରବ୍ଧ ଅଟଇ ଅକାଟ୍ୟ

ଭୋଗିବାକୁ ହେବ ଅବଶ୍ୟ

  ନିଷ୍ଠା ବଳେ ଟଳେ ସାମାନ୍ୟ।

ମାନବ ରୂପେ ଦେହ ଧରି

  ଭୋଗିଛି ମୁଁ କେତେଯେ ଭାରି

ସତ କର୍ମ ଆଣେ ସୌଭାଗ୍ୟ

  କୁକର୍ମ ତ ଦିଏ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ।