ଜୀବନ ଗୀତା-୩୭୫

ଜୀବନରେ ସଦାବେଳେ

ଆଲୋକର ପଥ ଅମୃତର ପଥ

ଦେଖାଏ ଏକା ସାହିତ୍ୟ

ଶାଶ୍ୱତର କଥା ବିଶ୍ୱାସର କଥା

ଶୁଣାଏ ସିନା ସାହିତ୍ୟ ॥୦॥

ନୈରାଶ୍ୟ ହଟାଇ ଆଶାରେ ଆଶାରେ

ମନ କରେ କୁତୁକୁତୁ

ବାରୁଦ ଗଦାରେ ନିଆଁ ଲଗାଇ ସେ

ଜାଳିଦିଏ ହୁତୁହୁତୁ

ପର୍ବତ ପ୍ରମାଣେ ଦୁଃଖ ଦୈନ୍ୟତାକୁ

ଚୂନା କରଇ ସାହିତ୍ୟ ॥୧॥

ପ୍ରାଣରେ ପୁଲକ ପ୍ରଚୁର ମାତ୍ରାରେ

ଭରିଦିଏ ପଢୁପଢୁ

ଦେହେ ଶିହରଣ ସ୍ନାୟୁରେ କମ୍ପନ

ଭରିଯାଏ ସବୁଆଡୁ

ନିରସ ଜୀବନ ସରସ କରଇ

ସଂସାରେ ଏକା ସାହିତ୍ୟ ॥୨॥