सय

रोज कामावून येता सय

तुझी येति आठवण

कुठे शोधू आता तुला

काळजात दुखत ग मन

चिल्या पिल्याच्या ओडिन

तू ग लय झिरपली

नियतीनं घाला का केला

माझी सय हरपली

सुख दुखाचे दिवस तू

उभ्या आयुष्यात झिजवले

ऊन वारा पावसा मंदी

बाळ पदराखाली निजवले

ऊन सावली तू लेकराची

आता दिसणार ग मला

आधार आयुष्याचा इथे

प्रकाश अंधारात लोपला

नात जाळत ग मनाला

रक्ताच्या थेंबानी मांडतो

शब्द शब्द तुझ्यासाठी

डोळ्यातील अश्रूंनी सांडतो