पाऊस

चाहुल त्याची लागता फुलवूनी पिसारा मयुर नाचे वनी

ओल्या मातीच्या सुगंधाने आठवणी दाटतील मनी...

जशी पावसाच्या सरींना लागली मातीच्या स्पर्शाची ओढ

तशी मनातील भावनांना मिळते डोळ्यांतील आसवांची जोड...

पावसाचं आणि प्रेमाचं एक अतूट बंधन असतं असं

कवीने सजविलेले शब्दांचं एक नाजूक कोंदण असतं जसं...

पाऊसही कधी वैऱ्यासारखा रौद्र रुप धारण करतो

मनावरती आघात करून टचकन डोळा पाणी आणतो...

परी नंतर रिमझिम बरसतो

दुखावलेल्या मनावर हळुवार फुंकर घालतो...