पापणीच्या काठावर

पापणीच्या काठावर

नीज केव्हाची अडून

आत यावया लाजते

कुणी बसले लपून. ||१||

कुणी बसले लपून.

काळजाच्या कोपऱ्यात

कधी, कसे, नि का आले ?

थांगपत्ता ना लागत. ||२||

थांगपत्ता ना लागत

आता आताशा मनाचा

कधी कावरेबावरे

कधी झुला झुलायचा. ||३||

कधी झुला झुलायचा,

उंच उंच जाई वर,

अलगद खाली येतो, 

जणू बासरीचा सूर.   ||४||

जणू बासरीचा सूर

येई दुरून दुरून

तशी साजण चाहूल

मन जाई मोहरून.   ||५||

मन जाई मोहरून

ध्यान लागे वाटेवर

नीज केव्हाची अडून

पापणीच्या काठावर.  ||६||