भिकारीण

लाल कुंकू भाळावरी

फटकाच पदर डोईवरी

त्याच्या सतरा गाठी

सहावारी निऱ्याचा घोळ सावरी

परी त्याचा दोबळा येई पोटावरी

घामाने चिंब होता पदर

फड कोणी तो सुकवी वाऱ्यावर

तंग चोळीची गाठ ती

येई तिच्या काळजावर

फाटका परी नेटका मायेला

त्यानेच पाठीवरी बांधूनी लेकराला

डोईवरी घेवुनी गाठोड याला

चटके घेत झपाझप

चालवी अनवानी पावलाला

जीवाची सखी काठी त्या

खाचखळगच्या मार्गात आधाराला

बोरी बाबळीच्या गर्द छायेत बसुनी

तिच्या घडातले अमृत चाखूनी

गोंडस बाळ पहाते टकमक पदरातुनी

अश्रू येतात त्याच्या कोमल नयनातूनी

का पाठवले या स्वार्थी दुनि येत

ईश्वरा तू स्वर्गा तुनी

जग मुकले आता माणुसकीला 

भाकरीचा तुकडा सुद्धा कोणी

देत नाहीत माझ्या गरीब आईला