अंत प्रतिक्षेचा

तुझ्याचसाठी जगते आहे

वाट पाहुनी थकते आहे

कोसळ ना रे गर्जत येथे

उकाड्यात या जळते आहे

ये ना उडवत तुषार ओले

कोरडीच मी रडते आहे

किती काळजी उरी करावी

वाट अजूनी बघते आहे

उंच आभाळ प्रकाशातले

प्रतिबिंब तुझे बघते आहे

अंगावरती घेना लोळण

स्पर्श मनी मी जपते आहे

रड एकदाच मांडीवरती

पापणीस मी पुसते आहे

आशेवरती डोळ्यांचीही

पात उगाची लवते आहे

मनास माझ्या घोर किती हा

पदर उराशी धरते आहे

अंत केवढा बघतो माझा

क्षणाक्षणाला स्मरते आहे

नकोच येऊ तिथेच राहा

उगाच का मी झुरते आहे?