“ ପହିଲି ପ୍ରେମ ର ପହିଲି ପୁଲକ ନ ଯାଏ କେବେ ଏ ମନୁ ଦିନ ଚାଲି ଯାଏ ଚିହ୍ନ ରହିଯାଏ ବିରହ ଯେ ଗାଏ ସ୍ମୃତି ସୌଧ ତଳୁ ଝୁରି ଝୁରି ଉଜୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଉପବନୁ ”