“ ହେ ସମୁଦ୍ର ତୁମେ ସତରେ କ'ଣ ଛୁଇଁପାର ମୋ ପ୍ରଗାଢ ନିରବତାକୁ। ମୁଁ କିନ୍ତୁ, ନିତି ଛୁଏଁ ତୁମ ଗର୍ଜ୍ଜନ ତାକୁ ଲହଡି ଉପରେ ନିରୀହ ପାଦ ହଳେକୁ ଥାପି, ସକାଳ ଠୁ ସଞ୍ଜ ଯାଏ।। ”