ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ଆମରି ଗାଁ

ଗାଁର ସକାଳ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର

   ଉଇଁଲେ ଆକାଶେ ସୂର୍ଯ୍ୟ

ସେଇ ସୂରୁଜକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ କି

      ରଖିଥାନ୍ତି ସବୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ।

ମନେ ପଡ଼େ ଆଜି ଗାଁ ପିଲାଖେଳ

     ବାଲି କାଦୁଅରେ ଘର

ସେଇ ଘର ଆଜି ଆପେ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ

      ଲାଗୁଥାଏ ସବୁ ପର।

ପର କରି ଆମେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ଧୂଳି

      ରହିଛୁ ବାହାରେ ଯାଇ

ବାହାରୁ ଆସିଲେ ସେଇ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡେ

      ଧୂଳି ଟିକେ ଯାଉ ହେଇ।

ଧୀରେ ଧୀରେ ଆମେ ହେଇଗଲୁ ବଡ଼ 

       ଭୁଲିଗଲୁ ପଛ ଦିନ

ସେଇ ଦିନ ଆଜି ମନେ ପଡ଼ିଗଲେ

       କାନ୍ଦୁଛି ଆମରି ମନ ।

ଯେତେ କାନ୍ଦିଲେ ବି ଆଉ ଫେରିବନି 

       ଆମର ସେ ପିଲାଦିନ 

ପିଲାଦିନ ଥିଲା ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର 

      ରହିଗଲା ହୋଇ ଚିହ୍ନ।