ସବୁ ଅଟେ ମାୟା ସଂସାର

ଏ ଦୁନିଆଁରେ ନୁହେଁ କେହି ତୋ ନିଜର ସମସ୍ତେ ଅଟନ୍ତି ତୋ ପାଇଁ ପର; 

ସ୍ବାର୍ଥ ସରିଗଲେ ଭୁଲି ତ ଯିବେ କରି ଚାଲିଯିବେ ସାତ ପର ।।

ମିଛଟାରେ ଆଉ ଝରାନା ତୁ ଲୁହ ସଭିଁଙ୍କୁ ଭାବି ନିଜର; 

କେହି ନୁହେଁ ଏଠି କାହାର ରେ ଭାଈ ସବୁ ଅଟେ ମାୟା ସଂସାର ।।

ମରୀଚିକା ପଛେ କାହିଁ ଧାଉଁ ଅଛୁ ହୋଇ କିରେ ଵାୟା ସମ;

 ଉଦ୍ଧରିବୁ ଯଦି ଏ ଭବ ସାଗରୁ ନିତି ଭଜୁଥା ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଚୈତନ୍ୟ ନାମ ।।

ବେଲ ଥାଉଁ ଥାଉଁ ବାନ୍ଧିଥା ବନ୍ଧରେ ନିତ୍ୟେ କରି ପୁଣ୍ୟ କାମ; 

ଅନ୍ତ କାଳେ ତୋ'ତେ ରଖିବେ ହରି ରେ, 

ସାର୍ଥକ ହେବ ତୋ ମଣିଷ ଜନମ ।।

ଖାଲି ହାତେ ଏଠି ଆସିଥିଲୁ ଭାଇ, 

ଖାଲି ହାତେ ଚାଲିଯିବୁ; 

ଧନ, ଜନ, ଗୋପ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ କେହି ନୁହେଁ, 

ସାଥେ କିଛି ନେଇନବୁ ।।

ଯେତେ ବାନ୍ଧୁଅଛୁ ମୋହର ଏ ଜାଲ, 

ସବୁ ଏଠି ରହିଯିବ; 

କର୍ମ ଫଳ ତୋର ସାଥେ ଚାଲିଥିବ, 

ଯେବେ ପିଣ୍ଡରୁ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିବ ।।

ଶେଷେ ଯିବା ବେଳେ ଶ୍ମଶାନ କୋକେଇ, 

ହେବ ତୋର ଶେଷ ସାଥୀ; 

ଜଳିପୋଡ଼ି ସବୁ ପାଉଁଶ ହୋଇବ, 

ରହିବନି କାହାର ସ୍ଥିତି ।।

ତେଣୁ ଗର୍ବ ତେଜି, ଧର୍ମ ପଥେ ଖୋଜି, 

ପାଆ ଶାନ୍ତି ଅବିରାମ; 

ଶେଷ ବେଳେ ଯେବେ ତୁଣ୍ଡେ ଥିବ ତୋର, 

ସେହି ଜଗନ୍ନାଥ ନାମ ।।

।। ଜୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚୈତନ୍ୟ ।।