ରକ୍ତ ରାଗ

ରକ୍ତିମ ରାଗେ ରଞ୍ଜିତ ପଳାଶ,

କାଳର କୋଳେ ଜାଗେ ନିରବେ—

ଅଦୃଶ୍ୟ ବେଦନାର ଅଙ୍କୁର ହୋଇ,

ସେ ଫୁଟେ ଅନନ୍ତ ଶୂନ୍ୟତାରେ।

ସମୀରଣର ମୃଦୁ ସ୍ପର୍ଶେ

କମ୍ପିତ ତାହାର ଅନ୍ତର୍ଦାହ—

କିନ୍ତୁ ତାହାର ନିରବତା

ଅତିକ୍ରମ କରେ ସବୁ ଶବ୍ଦ।