ନିରାଶ୍ରୟ

 ନିରାଶ୍ରୟ ମୋର      ନାହିଁ ଘରଦ୍ୱାର

      କେଉଁଠି ରହିବି ମୁୁହିଁ

ଉପରର ପତି       ତଳେ ବସୁମତୀ

      ପେଟ ରହିଛି ତୁୁୁହାଇ

    ପ୍ରଭୁହେ.. କିିିିିପରି ବଞ୍ଚିବି ମୁଁହିଁ

କେଉଁ ଦ୍ୱାରେ ଯିବି ଭିକ୍ଷା ମୁଁ ମାଗିିିିିବି

ରାଜଦ୍ୱାରେ ମନାହୋଇ ।

ବନ ପୋଡିିିଗଲେ      ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ

       ମନକୁ ଦେଖୁଛି କିଏ 

     ପ୍ରଭୁୁୁହେ, ତୁମେ ହିଁ ମୋର ଭରସା

ତୁୁୁମେ ନ ରଖିଲେ, ଆଶ୍ରା କାହିଁ ମିିଳେ

ଉଡିିିଯିବ ମୋର ହଂସା ।

ତୁୁୁମ ଚରଣରେ       ମତି ନିରନ୍ତରେ

    ଏହି ଆଜ୍ଞା ମୋରେ ହେଉ

ଦୁୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ     ଭରସ ମୋ ଶରୀରେ               

ହେଲେ ବିଶ୍ୱଶାନ୍ତି ପାଉ

  ଜୀବନେ ଆଉ କିଛି ଆଶା ନାହିଁ

ମାରିିଲେ ମାରିବ ତାରିଲେ ତାରିିିବ,

କହିିିବାରେ ବଲନାହିଁ ।

ତୁମ ମନ୍ଦିରର       କରିିିବ ଚାକର

     ଦରମା ମୁଁ ନେବି ନାହିଁ

ଦୟା କରି ଦିନେ     ଭୋଗ ମୁୁଠେ ଦେଲେ

    ନିିିତି ଚଳି ଯିବି ମୁୁହିଁ

   ମନ୍ଦିର ବାହାରେ ମୁଁ ଥିବି ରହି

ଦାଣ୍ଡ ଖରଳାଇ ଦିନ ଯିବ ବାହି

ଜୀଵ ଶେଷକାଳ ନେଇ ।