ମନେ ପଡେ ତାଙ୍କ କଥା

  

ବିଶ୍ଵର ବିନ୍ଧାଣୀ ତୁମେ 

  ଆହେ ବିଶ୍ଵକର୍ମା 

ବିଚିତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଭାବନା

 ଆହେ ଯୋଗଜନ୍ମା 

ଦ୍ୱାରିକା ହସ୍ତିନା ଗଢା

  ଆଉ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ 

ତୁମ କାରୁ କାର୍ଯ୍ୟସଦା 

  ହୁଏ ନତ ମସ୍ତ 

କି ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ତୁମ

 କେଡେ ମନ ଲୋଭା 

ଦିନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାତି ଜହ୍ନ 

 ଦିଶେ କେଡେ ଶୋଭା 

ବନ ଉପବନ ପୁଣି 

 ସମୁଦ୍ର ଯେ ତଟ 

ପାହାଡ ପର୍ବତମାନ 

  ପୃଥିବୀ ମକୁଟ 

ନଈ ନାଳ ଝରଣା ଯେ 

  ବହେ ଖଲ ଖଲ 

ମୃଦୁ ମଳୟ ଯେ ଛୁଏ 

  ହସି ମୁଲ ମୁଲ 

ପୁଷ୍ପେ ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଛ 

  ପୁଣି ରସ ମଧୁ 

ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ସମ୍ପର୍କ 

  ଝରେ କୃପା ସିନ୍ଧୁ