କେହି ଜଣେ ଝିଙ୍କୁଛି

ଆଜି ଭାରି ଏକା ଏକା ଲାଗୁଛି ।

ସେଦିନ ତ ଜଳିଥିଲା ନିଆଁ, ଆଜି ବି ଜଳୁଛି,

ଯାହା ଖାଲି ବଦଳିଛି ସ୍ଥାନ,

ଅନ୍ତୁଡିଶାଳରୁ ମଶାଣି ଘାଟ ।

ସେଦିନ ବି ଝରିଥିଲା ଲୁହ, ଆଜି ବି ଝରୁଛି,

ସ୍ଵାଦ ଟିକେ ବଦଳିଛି ।

ସେଦିନ ବି ଉଠିଥିଲା କୋହ, ଖୁସିରେ ପାଦ ଲାଗୁନଥିଲା ଭୂମିରେ,

ଆଜି ବି ଉଠୁଛି କୋହ, ହେଲେ ପାଦ ଥାପିବାକୁ ଭୂମିଟେ ମିଳୁନି ।

ଅନ୍ତୁଡିଶାଳରୁ ମଶାଣି ଭୂଇଁ ଯାଏ ଲମ୍ବିଥିବା ଅହମିକା ଲତା ସବୁ,

ଜଳିପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ ହୋଇଯାଉଛି .... ଧୂ ଧୂ ନିଆଁରେ ।

ଏନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳରେ ଗଢ଼ିଥିବା ସମ୍ପର୍କ କେବେଠୁ ତୁଟି ସାରିଥିଲା,

ସ୍ଵାର୍ଥରେ, ଇର୍ଷାରେ, ଅହଂକାରରେ.......

ଯୋଡ଼ିଥିବା ସମ୍ପର୍କ ସବୁକୁ ଚଉଦିଗେ ଖୋଜୁଛି,

କାହିଁ...କେହି ତ କୁଆଡେ ନାହାଁନ୍ତି !!!

ଆଜି ଭାରି ଏକା ଏକା ଲାଗୁଛି ।

କେହିଜଣେ ଝିଙ୍କୁଛି ମୋତେ ଆଗକୁ,

ମୁଁ ତ ସ୍ଥିର ଅଛି,

ଅଥଚ,

କେମିତି ସବୁ ଲମ୍ବି ଯାଉଛି, ମୋ ହାତ ପାହାନ୍ତାରୁ, ଦୂରକୁ..ଦୂରକୁ ।

ଘରବାଡ଼ି-ଦାମୀ ଗାଡ଼ି, ଆତ୍ମୀୟ ସ୍ଵଜନ-ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ,

ଏପରିକି ପ୍ରାଣପ୍ରୀୟା ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗିନୀ, ସନ୍ତାନ-ସନ୍ତତି,

ଚଉଦିଗରେ ଯାହା ଖାଲି ସୀମାହୀନ ଦିଗ୍ ବଳୟ ।

ଅସହାୟତାରେ ମୁଁ ଯେତେ ଚିତ୍କାର କଲେ ବି

ଶବ୍ଦଟିଏ ଫିଟୁନି ମୋ ପାଟିରୁ,

ଆପେ ଆପେ ଲମ୍ବି ଯାଉଛି ମୋ ପାଦ, ଆଗକୁ ...ଆଗକୁ ।

ନିସ୍ତବ୍‌ଧ ରାତି, କିଟିମିଟି ଅନ୍ଧାର, ଶୂନ୍ ଶାନ୍ ଏହି ମଶାଣି ଘାଟଟା,

ଜଳିଯାଇଥିବା ପାଉଁଶ ଭିତରୁ ମୁଁ ନିଜକୁ ଖୋଜୁଛି,

ଆଜି ଭାରି ଏକା ଏକା ଲାଗୁଛି ।

କେହି ଜଣେ କାନ ପାଖରେ ପଢ଼ି ଯାଉଛି,

ହିସାବ ସବୁ,

କ'ଣ କରିବାର ଥିଲା...କ'ଣ କରିଛି !

ପାପ-ପୁଣ୍ୟ ର ହିସାବ ନିକାଶରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ, ଅବସନ୍ନ ମନ,

ଡହଡହ ନିଆଁରେ ଜଳିଯାଇଥିବା ଶରୀରକୁ ନେଇ,

ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ---

ଲୋଟି ଯା'ନ୍ତି କି ଆଉଥରେ, ମା' କୋଳରେ,

ଛୁଇଁ ଯା'ନ୍ତି ପାଦ ଯୁଗଳକୁ, ବୋଳି ଦିଅନ୍ତି ପାଦଧୂଳି,

ମୋ ମଥାରେ, ଅଙ୍ଗାର ହୋଇଯାଇଥିବା ଶରୀରରେ,

ଧୋଇ ଦିଅନ୍ତି ପାପକୁ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରି ।

ଅସହାୟତାରେ ମୁଁ ଯେତେ ଚିତ୍କାର କଲେ ବି

କେହିଜଣେ ଝିଙ୍କୁଛି ମୋତେ,

ଆପେ ଆପେ ଲମ୍ବି ଯାଉଛି ମୋ ପାଦ, ଆଗକୁ ..ଆଗକୁ..

ଅଫେରା ରାଇଜକୁ !!!