ଚାଷିର ଦୁଖ

ଚାଷି ମରଲା ଆସେ

ପଣକା ମରଲା ଫାସେ

କିଏ କାହାର ଇ ସଂସାରେ ହୋ।

ନୁନ ମିରଚାର ସଂସାର ଭିତରେ

ଚାଷି ଏକା ଭୁଗୁଛେ ହୋ।।

ଶିତ କାକର ବରଷା ଧରି

ଖେତେ ଚାଷି ଜାଉଛେ ମରି

ପେଟେ କପଡା ଜାକି ହୋ।

ଲାଗ ଉଧାରେ ବୁଟ ବୁଟେଇ

ଚାଷ ଜାଉଛେ ଇନେ ମରି ହୋ।।

ଖାଏତି ଲୁକର କାଏ ଭାଲନି

କେନତା କରି ଅଉଛେ ଆନି

କେଭେ ଟିକେ ହେଲେ ଭାବହୋ।

ମୁହର ଝାଲ ଟୁଣେ ପିଈକରି

ଚାଷିର ଦୁଖ କେ ଦେଖ ହୋ।।

ମୁରଲି ଶିକା

ବଲାଙ୍ଗିର