मूर्तीच शेवटी भावनांची.....

अनेक गोष्टींना बेधडक तोंड देत असलो

तरीही मूर्तीच आहे भावनांची शेवटी

अनेक भावनांचं मिश्रण....कधी न उमजणारं 

कोरलेले काहीही असू देत शिल्परुपी हृदयावर 

कुठल्या कोपऱ्यात काय दडलंय

अवघड जात असतं स्वतःलाच शोधणं

भीतीची सावली पुन्हा पुन्हा मागे खेचणारी

पण नेहमीच असतो प्रयत्न समाधानी असण्याचा

सगळ्यांना खुश ठेवण्याच्या प्रयत्नांत

स्वतःला नसतं जमत विसरणं....हरवणं 

इथेच तर असते ना....खरी अग्निपरीक्षा

त्यात कोण जळत जाईल आणि कोण उरेल

भविष्याच्या घरात दडलेलं सगळं काही

शेवटी मूर्तीच ना भावनांत गुरफटलेली....