स्वयंपाकघर

घर सारे माझे निजले 

वातीही जागत नाही 

स्वयंपाकघराचा मग 

का डोळा लागत नाही 

विझलेली चूल कधीची 

ओटा सारवला आहे 

भांडी शिक्यातली उपडी 

थकवा आवरला आहे 

प्रेमात पहुडले सारे 

नाही कसलीही चिंता 

बरण्या काचेतुन बघती 

उठल्यावर सारा गुंता 

कढईच्या देहावरती 

वृद्धत्व रेषा दिसती 

कलई सरली गंजाची

परि खोड काढुनी हसती 

वेड्या चावट चमच्यांची 

कुजबुज मावणार नाही 

रात्री जमलेले सगळे 

दिवसा गावणार नाही 

पेंगत असतांना सारे 

ते काही मागत नाही 

स्वयंपाकघराचा मग 

का डोळा लागत नाही