मैत्र

चल जाऊया पुन्हा एकदा त्याच तळ्याकाठी

येतील तेथे अजुनि श्रवणी आपुल्या गुजगोष्टी

अवखळ वारा तिथे हुंदडे होऊनिया कोकरू

त्या वाऱ्यातच खुलली मैत्री मन झाले पाखरू

नाव सोडली पाण्यामध्ये विहरत ती जाई

त्या लहरींच्या साथीने मग मौन बोलके होई 

अशी आठवे घेती कवळुनि मजला वेळोवेळी

दिसते अजुनि पाण्यातील ती मोहक मासोळी

तिथे जाऊनि करू साजरा उत्सव मैत्रीचा

पुन्हा एकदा खेळ खेळूया रुसण्या फुगण्याचा

पायवाट कधी जाईल घेऊन त्याच तळ्याकाठी

हीच प्रतिक्षा भारतसे मम मन काठोकाठी