बालपण

तुझी कधी तरी थट्टा 

खूप आम्ही करायचो

 खिशामध्ये भेटवस्तू 

चिंचा बोरं भरायचो

 दिवाळीत फटाक्यांना 

किती तू घाबरायची 

बोटे कानात घालून

 धूम दूर पळायची 

तुला शाळेत मारलं 

तर मी वेडा व्हायचो

 तुला रडवनाऱ्यशी 

मारामारी करायचो

मजेशीर भांडण ती

 रुसुबाई व्हायचीस

 आठवतं ताई तुला 

माझी पापी घ्यायचीस 

 निरागस होतं जग 

छोटे होते दोघेजण 

बालपण देगा देवा 

तेव्हा होतं मोठ मन