તમારી જ સાડી હતી

છેક ઊંચે ઉછાળી પછાડી હતી,

જાતને કંઈ વખત એમ ફાડી હતી.

નાખી દીધી મેં કટકા કરી લાગણી,

લોક સમડીને કાયમ જમાડી હતી.

જખ્મ દઈ ક્યાં તને કોઈ આરામ છે?

ઊંઘ તારી અમે પણ બગાડી હતી.

યાદની ડાળ પર એ ટહૂકે હજી,

એક કોયલ, અકારણ ઉડાડી હતી.

કેમ આવે નહીં ઊંઘ સારી મને?

ઓઢવા 'મા' તમારી જ સાડી હતી.