କେମିତି ଏ ବନ୍ଧନ (ଭାଗ -୧୬)

ଗଗନଙ୍କ କଥାରେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଲୋକେ ସମ୍ମତି ଦେଇଥିଲେ, ପରେ ଗୀତା ନିଜର ମତ ହଁ ମାଧ୍ୟମରେ ରଖିଥିଲେ, ଆଉ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ରୂପରେ ତିନି ଝିଅଙ୍କୁ ନିଜର ଘରକୁ ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଡକେଇ ଥିଲେ । ଯେଉଁଥିପାଇଁ ସେ ତିନିଜଣଙ୍କ ଘରେ ଏ ନେଇ ଭଲ ଭାବରେ କଥା ମଧ୍ୟ ହେଇଥିଲେ, ପରେ ଅନୁମତି ନେଇ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ଭୋଜନ ପରେ, ତିନି ଝିଅଙ୍କୁ ଡକେଇ ଗୀତା କହିଥିଲେ, ମୁଁ ତୁମ ତିନି ଜଣଙ୍କୁ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମର୍ପଣ କରୁଚି, “ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ବାଛିଥିବା ନିଜସ୍ୱ କୌଣସି ପଦାର୍ଥ ସହିତ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଠରୀ ପୂରଣ କର,” ଖାଲି ମନେରଖ, ପୁରା କୋଠରୀଟି କୌଣସି ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଦାର୍ଥରେ ଭରିବା ଆବଶ୍ୟକ | କିଛି ସମୟ ତୁମ ତିନି ଜଣଙ୍କୁ ଦିଆ ଯିବ, ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି କିଏ କଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଚି । ଏ ପରୀକ୍ଷା ମତେ ସିଦ୍ଧ କରିଦେବ ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ତିନି ଜଣଙ୍କ ଭିତରେ କିଏ ମୋ ଘରର ବୋହୂ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଇ ପାରିବ ।

ଏକଥା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ଝିଅମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଥିଲେ । ଗୀତା ପଚାରିଥିଲେ,ତୁମେ ସମସ୍ତେ କେତେ ସମୟ ନେବ?? ଝିଅମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁ ହସିଲେ, ଆଉ କହିଲେ “ଆମକୁ କେବଳ କିଛି ମିନିଟ୍ ଦରକାର |” ଗୀତା ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଶୁଣିବା ପରେ କହିଲେ, “ଠିକ୍ ଅଛି, ଆମେ (ମୁଁ ଏବଂ ମୋର ସ୍ୱାମୀ) ତୁମକୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଠରୀ ପରିଦର୍ଶନ କରିବୁ ଏବଂ ଦେଖିବୁ। 

ସେଦିନ ଅପରାହ୍ନରେ ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଥମ ଝିଅକୁ ଦେଖା କରିଥିଲେ। ଝିଅଟି ସେମାନଙ୍କୁ ହସିବା ସହ ବନ୍ଦ କୋଠରୀକୁ ନେଇଗଲେ | ଗୀତା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ “ତୁମେ ଏହି କୋଠରୀ ସହିତ କ’ଣ ଦାଖଲ କରିଛ?” ଉତ୍ତରରେ ଝିଅଟି କିଛି ନ କହି କବାଟ ଖୋଲିଲା । ଗୀତା ଭିତରକୁ ଯାଇ କହିଲେ,"କାହିଁକି, ଏହି କୋଠରୀଟି ଖାଲି ଅଛି!" ଏଥିରେ ତ କିଛି ବି ନାହିଁ । ହଠାତ୍ ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବାବେଳେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହସିଲେ ଆଉ ସେ କୋଣରେ ଥିବା ଆଲୋକିତ ଧୂପକୁ ସୂଚାଇ କହିଲେ, “କେତେ ସୁନ୍ଦର ସୁଗନ୍ଧ? ସେ ସେଇ ଝିଅ ଆଡକୁ ବୁଲି ମଞ୍ଜୁର କରି କହିଲେ, “ତୁମେ ସ୍ମାର୍ଟ। ତୁମେ ପୁରା କୋଠରୀକୁ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ। ”

ଏହା ପରେ ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଝିଅକୁ ଦେଖା କରିଥିଲେ । ସେ ତା କୋଠରୀରେ ବସିଥିବାର ଦେଖିଲେ ଯାହା ଖାଲି ଦେଖାଗଲା | ସେ ଏକ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ୱର ଏତେ ସୁମଧୁର ଥିଲା ଯେ ବୃଦ୍ଧ ଦମ୍ପତି କୋଠରୀ ଭିତରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ବସିଥିଲେ । ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ଗୀତ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଗୀତା ତାଙ୍କ ଗୀତକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ | କିନ୍ତୁ ଅଭିଯୋଗ କରି କହିଲେ, “ସବୁ ତ ଠିକ୍ ହେଲେ ତୁମର କୋଠରୀ ଖାଲି ଅଛି। ଉତ୍ତରରେ ଝିଅଟି କହିଲେ “ଆପଣ ଆଉ ଏକ ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି?” ବୃଦ୍ଧ ଦମ୍ପତ୍ତି (ଗୀତା ଆଉ ଗଗନ) ହସିଲେ ଆଉ କହିଲେ “ସ୍ମାର୍ଟ ତେଣୁ ତୁମେ କୋଠରୀକୁ ସଙ୍ଗୀତର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲ। ”

ଦମ୍ପତ୍ତି ତୃତୀୟ ଝିଅକୁ ଡାକିବା ବେଳକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଶୀତ ଥିଲା ଏବଂ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଉଥିଲା | ଝିଅଟି କବାଟ ଖୋଲି ଭିତରକୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲା । ଯେଉଁଠି କି ଖାଲି କୋଠରୀଟି ଗୋଟିଏ ଦୀପ ସହିତ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଜଳି ଯାଉଥିଲା । ଯାହାକୁ ଦେଖି ଗୀତା ଆଉ ଗଗନ ଉଭୟ ଖୁସି ହେଲେ ଆଉ କହିଲେ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଠରୀକୁ ଆଲୋକରେ ଭାରି ଦେଲ । ଯାହାଫଳରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହେଇଗଲା । ବାଃ ଅତି ଉତ୍ତମ, ଏତିକି କହି ଫେରିବା ପରେ ଗୀତା କହିଲେ, ଏବେ ଲାଗୁଚି ମୋ ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମତେ ମିଳିଗଲା । ଯେଉଁ କଥାକୁ ଗୀତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଶୁଣି ଗଗନ ପଚାରିଲେ ?? କିଏ ସିଏ ତୁମେ କାହାକୁ ଠିକ୍ କରିଛ ?? । ଉତ୍ତରରେ ଗୀତା ନୀରବ ରହି କହିଲେ ଅପେକ୍ଷା କର ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଜଣେଇବି, ଖାଲି ଆପଣଙ୍କୁ କଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାରକୁ ଜଣେଇବି । ଜଣେଇବା ପରେ ମତେ ଆପଣ କହିବେ "ମତେ ଦେଇଥିବା ଗୁରୁଦାୟିତ୍ଵକୁ ମୁଁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁଲେଇ ପାରିଛି କି ନାହିଁ " ।

କାହାଣୀରେ ଆଗକୁ କଣ ଘଟୁଛି ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଗର ଅପେକ୍ଷାରେ ରୁହନ୍ତୁ ।