ସେହି ମୋ ଟିକି ଗାଁ

ମୋତେସବୁଠୁ ଭଲ ଲାଗେମୋ 

    ସୁନ୍ଦର ଟିକି ଗାଆଁ

ଯେଉଁ ଗାଁ ରେ ମୋ ଜନ୍ମ ମରଣ 

    ସେ ପରା ମୋର ମାଆ. 

ପୋଥିପତର ଖେଳେଇ ଖୋଜେ 

      ପାଏନି ତାର ନାଆଁ 

ତଥାପି ଜାଣେ ସେଠି ଜଳିଛି 

       ମୋର ଏନ୍ତୁଡ଼ି ନିଆଁ. 

ଯେଉଁ ଗାଁ ମାଟି ଛୁଇଁବା ମାତ୍ରେ 

      ରାବିଲି ସୁଖେ କୁଆଁ 

ସେ ମାଟିରେ ଖେଳି କୁଦି ଡେଇଁ 

     ଦେଖିଲି ନୂଆ ଦୁନିଆଁ. 

ପିଲାଦିନ ମୋ ଚାଟଶାଳୀ ରେ 

     ହୋଇଲା ଖଡ଼ି ଛୁଆଁ 

ସେ ଖଡ଼ି ଛୁଆଁ ଆଜି ଦେଇଛି 

     ଜିଇଁବା ପାଇଁ ରାହା. 

ଭୁଲିତ ନାହିଁ ଭୁଲିବି ନାହିଁ 

     କେବେ ତାହାର ମାୟା 

ସେ ପୁଣ୍ୟମାଟିରେ ଜଳିବ ଦିନେ 

       ମୋ ଶେଷ ଚିତା ନିଆଁ ।