ପ୍ରିୟାର ହୃଦୟ

ପଥରରେ ସିନା ସଜାଇ ରଖନ୍ତି 

ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ। 

ମନ ମନ୍ଦିରେ ସଜାଇ ରଖିଛି

ଦୁହିଁଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ।।  

 ଜାଣିପାରୁନାହିଁ ତୁମର ଅନ୍ତର 

ଖୋଲିଥରେ ଦିଅ କହି    

ଅନ୍ତରେ ମୋର କୋହ ଉଠି ଆସେ   

ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହି ।।  

ସତେ ତୁମେ ମୋତେ ଭୁଲ ବୁଝିବନି

କରୁ ନାହିଁ ମୁହିଁ ଥଟ୍ଟା 

ପ୍ରତାରଣା ଦେଇ ଯାଅ ଯଦି ମୋତେ

ଜୀବନେ ପଡ଼ିବ ଭଟ୍ଟା ।। 

  

ଜୀବନର ଦ୍ୱୀପ କେତେ ଯେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ   

ଭାବି ଦେଖ ବସି ଥରେ

 ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦ୍ୱୀପ ଲିଭିଗଲେ ଥରେ  

ଆଉ କି ସେ ପାଶେ ଫେରେ ।।