ବଳଦେବ ବିଜେ ତୁଳସୀ କ୍ଷେତ୍ରେ
ବଳଦେବ ବିଜେ ତୁଳସୀ କ୍ଷେତ୍ରେ
ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ ପୁଣ୍ୟ ଉତ୍କଳରେ
ଧନ୍ୟ ସେ ତୁଳସୀ କ୍ଷେତ୍ର
ରୋହିଣୀ ନନ୍ଦନ ସିଦ୍ଧ ବଳଦେବ
ଛନ୍ତି ଯହିଁ ବିରାଜିତ ।
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଇଚ୍ଛା ପୁର ଗ୍ରାମ
ତା ଗୋଡି ମାଟି ପବିତ୍ର
ମଣି ବିଗ୍ରହ ରେ ଲୀଳା କରୁଛନ୍ତି
ଦେଖୁଛି ସ୍ଵୟଂ ଜଗତ ।
କେତେ ଜନଶ୍ରୁତି ଅଛି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ପୁରାଣେ ରହିଛି ଲେଖା
ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପୀଠର ମାହାତ୍ମ୍ୟ
ଅନନ୍ତ କାଳର କଥା ।
ମାଧପୁର ଗ୍ରାମେ ସ୍ଵପ୍ନେସ୍ଵର ଦ୍ଵିଜ
ଥିଲେ ବହୁ ବିତ୍ତ ଶାଳୀ
ସୈାଦାଗର ଥାଇ ଅତି ସଉକରେ
ପାଳୁଥିଲେ ଗାଈ ଛେଳି ।
ଚାରଣ ନିମିତ୍ତ ଖୋଜୁଥିଲେ ଦାସ
ସ୍ଵପ୍ନେସ୍ଵର ମହାପାତ୍ର
ସିଦ୍ଧ ଦାଶ ନାମେ ଗୋପାଳକୁ ଘେନି
ଗୃହେ ଆଣିଲେ ତୁରିତ ।
ଅତି ଯତନରେ ପାଳି ଧେନୁଗଣ
ସିଦ୍ଧ କରିଲେ ଚାରଣ
ଗୋପ ଗାଁ ପାଖ ପଡିଆ କୁ ନିତି
ନେଉଥିଲେ ଧେନୁ ଗଣ ।
କାଳି ଗାଈ ଏକ କ୍ଷୀର ଦେଉଥାଏ
ସାତ ଆଠ ମାଣ ନିତି
ଜମାରୁ ସେ ଗାଈ କ୍ଷୀର ଦେଲା ନାହିଁ
ପୁଛନ୍ତି ସିଦ୍ଧ ର କତି ।
ଗୋପନରେ ସିଦ୍ଧ ଅନୁକ୍ଷଣ କରେ
କାଳୀ ଗାଈ ର ବୃତ୍ତାନ୍ତ
ପଥର ଉପରେ ଶ୍ରବେ ନିଜେ ଧେନୁ
ନିଜ କ୍ଷୀର କରେ ଅନ୍ତ ।
ଚକିତ ନୟନେ ଅଲୈକିକ କଥା
ବଖାଣେ ମାଲିକ ପାଶେ
କୈତୁହଳେ ଦ୍ଵିଜ ଖୋଳିଲେ ସେଠାରେ
ପଥରର ଚଉପାଶେ ।
ପଥରେ ଅଙ୍କିତ ହଳ ଶୂଳ ଧାରୀ
ସପ୍ତ ନାଗ ଦିବ୍ୟ ତେଜ
ତୁରିତେ ଆଣିଲେ ନାମ ଯଜ୍ଞ କରି
ଗୃହେ ପୂଜୁଥିଲେ ଦ୍ଵିଜ ।
ସ୍ଵପ୍ନାଦେଶ ବଳେ ଗଙ୍ଗ ନରପତି
ତ୍ରୟନଙ୍ଗ ଭୀମ ଦେବ
ମହିମା ଜଣାଇ ନିର୍ମାଣୀ ଦେଉଳ
କାରୁକାର୍ଯ୍ୟେ ମହି ଭବ୍ୟ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ବାରଶହ କୋଡିଏରେ
ପ୍ରଥମ ମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପି
ସତର ଶହ ଏକଷଠି ରେ ନୂତନ
ମନ୍ଦିର ଯାହା ଅଦ୍ୟାପି ।
ସେଦିନୁ ଏ କିର୍ତ୍ତୀ ଘୋଷେ ଇତିହାସ
ମଣି ବିଗ୍ରହ ଙ୍କ ଗୁଣ
ତୁଳସୀ ରେ ଭାରି ଶରଧା ତାଙ୍କର
ତୁଳସୀ କ୍ଷେତ୍ର ତା ନାମ ।
କନ୍ଦରାସୁର କୁ ବଧ କରି ନିଜେ
ତୁଳସୀ ଙ୍କୁ ହେଲ ବିଭା
ମାତା ବୃନ୍ଦାବତୀ ସେ ପୁଣି ତୁଳସୀ
ବଢାନ୍ତି ପୀଠ ର ଶୋଭା ।
ନବ କଳେବର ହୁଏ ନାହିଁ କେବେ
ଏ ପୀଠ ର ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତା
ପତ୍ନୀ ଙ୍କ ସମ୍ମାନେ ଏ ପୀଠ ର ନାଁ
ଦେଲେ ନିଜେ ଜଗଜ୍ଜିତା ।
ଗୋଟିଏ ରଥରେ ବିଜେ ତିନି ଦିଅଁ
ଆତ୍ମୀୟତା ଭାବ ଦେଖ
ଭାଇ ଭଉଣୀ ତା ହୃଦର ସ୍ପନ୍ଦନ
ଜଗତ ମୋ ଠାରୁ ଶିଖ ।
ସବୁ ନିତି କାନ୍ତି ଶ୍ରୀ କ୍ଷେତ୍ର ପରିକା
ଚାଲେ ଏ ତୁଳସୀ କ୍ଷେତ୍ରେ
ରସାବଳୀ ସାଥେ ପୋଟଳି ଭୋଗଟି
ବିଖ୍ୟାତ ସାରା ଜଗତେ ।
କେତେ ପାପୀ ତପୀ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ
ବଳଶାଳୀ ବଳଦେବ
ଦୁଃଖିକୁ ସର୍ବଦା ସହାୟ ହୁଅହେ
ଶ୍ରୀ ପଦେ ମଣି ବିଗ୍ରହ ।
