ଭକ୍ତିପୁଷ୍ପ-୮

ୠତୁସ୍ନାତା ବୋଲି

ଯମୁନା ନ ଗଲି

ଏକା ଏକା ବସି କାହ୍ନୁକୁ ଝୁରେ  

କାହ୍ନୁ ବି ତ ଏକା

ଖାଇ ଗଲେ ଧୋକା

ବିରହେ ବଜାନ୍ତି ବଇଁଶୀ ଧିରେ ।

ଏକ ବସନରେ

ରହେ ଗୋପନରେ

କେମିତି ଯାଆନ୍ତି ଗୋପ ଦାଣ୍ଡରେ  

ଛୁଇଁବି ତ ନାହିଁ

ଚାହିଁବି ତ ନାହିଁ

ଫେରିବି ନିନ୍ଦାକୁ ରଖି ମୁଣ୍ଡରେ ।

ନାରୀର ସ୍ୱଭାବ

ବିଶ୍ୱାସେ ଅଭାବ

ମୁଁ ବା କେମିତି ଯାଆନ୍ତି ବର୍ତ୍ତି ?

ଲଳିତା ବିଶାଖା

ସଙ୍ଗେ ମହୁ ଚଖା

ରଚିବେ କି ନୂଆ ପ୍ରେମର କୀର୍ତ୍ତି ?

ଘଡ଼ି ଘଡ଼ି ଯାଇ

ଝରକା ଖୋଲଇ

ଆକୁଳେ ନିହାରେ ଗୋପର ଦାଣ୍ଡ  

ଫେରୁଥିବେ ସଖି

କହ୍ନେଇକୁ ଦେଖି

କହିବେ ତା କଥା ଖୋଲିକି ତୁଣ୍ଡ ।

ଭାରି ବ୍ୟସ୍ତ ଲାଗେ

ମନେ ପ୍ରେମ ଜାଗେ

ଅଶୌଚ ମୋତେ କରଇ ମନା 

ଛାତିରେ ଛନକା

ସାତ ଦିନ ଏକା

କେମିତି ଜୀଇଁବି କହ୍ନେଇ ବିନା ।