ଅସ୍ତିତ୍ୱ

ନିଦୁଆ ଆଖିରେ 

କେବେ କେବେ ଥରେ 

କଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଖିରେ 

ଲାଗ ମତେ ତମେ କୃଷ୍ଣା 

ତମ କୃଷ୍ଣ କବରୀରେ 

ତୁମ ଆୟତ୍ତ ଠାଣିରେ 

ନିୟୁତ ଆଶା ରେ 

ଲାଗ ମତେ କେବେ ରାଧା 

ତମ ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପଣତରେ 

ଚମ୍ପକ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ 

ଛୀର୍ଣ୍ଣବୀଣା ସୁରେ ସୁରେ 

ଲାଗ ମତେ କେବେ ମୀରା 

ତମେ ଲାସ୍ୟମୟୀ 

ତମେ ହାସ୍ୟମୟୀ 

ଚପଳ ଛନ୍ଦା ଗୋ 

ଅଭିମାନିନୀ ଗୋ 

ଏଵେ ତମେ ପୁଣି ନୂଆ ରୂପେ 

କେବେ ଶ୍ରିଲେଖା 

ଶୀପର୍ଣ୍ଣା କେବେ 

କାଦମ୍ବିନୀ ମହୁମଖା 

ତମରି ଭିତରେ 

ମୋ ପ୍ରାଣ ସ୍ପନ୍ଦନ 

ଅବିରତ ଖୋଜେ 

ଜିଜ୍ଞାସା ଆଉ ମୋ 

ଭିତରେ ଅନେକ ପିପାସା 

ମୁଁ ବୋଧହୁଏ ତୃଷ୍ନା ।