ଆମରି ବନ୍ଧୁତା

ମନକୁ ବାନ୍ଧିପାର ବୋଲି

ତୁମେ ବନ୍ଧୁ

ସାଥେ ସାଥେ ଚାଲିପାର ବୋଲି

ହୋଇଲ ମୋର ସାଥି

ନିଜର ନୁହଁ କିନ୍ତୁ ସବୁଠୁ ନିଜର

ଆପଣାର ନହୋଇ ବି

ସଦା ଆପଣାର

ରକ୍ତର ସଂପର୍କଠୁ ଢ଼େର୍ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବରେ

ସମାଜର ରୀତିଠାରୁ

ଅନେକ ଦୂରରେ

ଶ୍ରଦ୍ଧାର କଲମ ଧାରେ

ହୃଦୟ କାଗଜ ପରେ

ତୁମେ ଲେଖିଦେଲ ଏକ କବିତା

ଆଉ ତା'ର ନାଁ ଦେଲ

"ଆମରି ବନ୍ଧୁତା"

ଜୀବନର ରାସ୍ତାରେ

ସମୟ ସୁଅରେ

ଢ଼େର୍ ଦୂରତା ଆସିବ

ଆମ ଭିତରେ

କିନ୍ତୁ ମନ ତଳର ଆବେଗତକ

ଠିକ୍ ସେମିତି ରହିବ

ଯେମିତି ରହି ଆସିଛି ଚିରଦିନରୁ

ହଁ, ମୁଁ ହାରିଯାଇପାରେ

ତୁମେ ଥକିଯାଇପାର

ତଥାପି କେବେ ଦିନେ

ଜୀବନର ଅପରାହ୍ନରେ

ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶ ତଳେ

ଆମେ ପୁଣି ଦେଖାହେବା

ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିସବୁକୁ ସାଉଁଟିବା

ଆଉ ପୁଣି ଲେଖିନେବା

ତୁମର ସେ ଅଧାଲେଖା କବିତା

ଶେଷରେ ତା' ନାଁ ଦେବା

"ଆମରି ବନ୍ଧୁତା"