उंच माझा झोका...

थबकले उंबऱ्यात मी

ऐकुनी नवी बातमी

होणार आहे मी

या घराची पाहूणी...

कसे सावरू मनाला

उठला हा गलबला

मन माझेच बाई

मानेना या घटनेला....

ज्या उंबऱ्यात वाढले

तो करी मला परका

का मी होऊ बाई

या घराची द्वारका...

जाऊ का कुणासवे मी

ना पाहिले कधीही

का होऊ राणी

न बघताच त्यालाही...

बघून त्याला मी तर

पार हरवून गेले

जणू स्वतःचे

अस्तित्व विसरले...

सुख दु:खाचा साथी

झाला माझा सखा

उंच आभाळी गेला

उंच माझा झोका...