शहारा..!

भिजवून चिंब चिंब

शहारले अंग अंग

रेखीती निसर्ग रंग

ते थेंब पावसाचे

दरवळतो मंद धुंद

मातीचा सुगंध

तो मेघ नादब्रम्ह

हे बंध रेशमाचे

ती पावसाची धार

हि शाल हिरवीगार

धुक्यात ते हरवले

किरण दिनकराचे

जल प्रपात कोसळता

भासे दह्या दुधाचे लोट

नवजीवन देऊन गेले

ते थेंब अमृताचे